Hello, hello! Today’s blog entry is going to be about… NO, wait!
Will be about… a może jednak na odwrót?
Właśnie tym dziś się zajmiemy. Kiedy używać will, a kiedy going to, żeby nie zaliczyć językowej wtopy?
WILL vs. GOING TO – kiedy mówić o przyszłości tak, by brzmieć naturalnie?
Mówienie o przyszłości po angielsku wydaje się proste – przecież mamy od tego słynne formy przyszłe will i going to. Ale jeśli chcesz brzmieć jak native speaker, warto poznać różnicę między nimi, bo w języku angielskim intencja mówiącego ma ogromne znaczenie.
Pomyśl o tym tak:
will i going to nie opisują tylko przyszłości — pokazują, co dzieje się w naszej głowie w momencie mówienia. Zacznijmy od podejmowania decyzji…
Zacznijmy od budowy!
Tak budujemy zdania w Future Simple (will):
- ✔️Twierdzenie osoba + will + bezokolicznik I will help you. → Pomogę ci.
- ❓ Pytanie Will + osoba + bezokolicznik (+ zaimek -why, what, when, etc – pytający na początku, jeśli jest) Will you join us? → Dołączysz do nas?
- ❌ Przeczenie osoba + will not (won’t) + bezokolicznik She won’t come. → Ona nie przyjdzie.
A tak wyglądają zdania z going to:
- ✔️ Twierdzenie osoba + am/is/are + going to + bezokolicznik We are going to visit grandma. → Zamierzamy odwiedzić babcię.
- ❓ Pytanie (zaimek pytający) + am/is/are + osoba + going to + bezokolicznik Are you going to cook tonight? → Masz zamiar dziś gotować?
- ❌ Przeczenie osoba + am/is/are not + going to + bezokolicznik I’m not going to buy it. → Nie zamierzam tego kupić.
I think I will go for a walk.
Zdanie powyżej przedstawia decyzję podjętą tu i teraz. Właśnie zdecydowałam, że pójdę na spacer i ogłaszam tę decyzję w momencie mówienia. To nie był wcześniej zaplanowany pomysł — nie umawiałam się z nikim, nie poczyniłam żadnych przygotowań. Po prostu wpadłam na ten pomysł i wypowiedziałam go na głos.
Spójrz na te spontaniczne decyzje!
- Oh, you dropped your pen! I’ll pick it up. → O! Upuściłaś długopis! Podniosę go.
- I’ll take a taxi. I don’t feel like walking. → Wezmę taksówkę. Nie chce mi się iść.
- It’s cold here. I’ll close the window. → Jest tu zimno. Zamknę okno.
- You look hungry. I’ll make you a sandwich. → Wyglądasz na głodnego. Zrobię ci kanapkę.
I’m going to throw a party on Saturday.
W przeciwieństwie do will, going to informuje o decyzji, która została podjęta wcześniej. Nie jest to spontaniczna reakcja na bieżącą sytuację, lecz plan lub zamiar, który powstał wcześniej. Teraz jedynie o nim informujemy — czyli dzielimy się czymś, co już było w naszych planach lub przemyśleniach.
Spójrz na te wcześniej podjęte decyzje!
- I’m going to learn Italian. → Zamierzam uczyć się włoskiego. (Decyzja już była — teraz tylko o niej mówię.)
- He’s going to quit his job. → On zamierza rzucić pracę. (Nie zrobił jeszcze kroku, ale postanowienie zapadło.)
- We’re going to move out of the city. → Zamierzamy wyprowadzić się z miasta. (Decyzja podjęta wcześniej.)
- She’s going to change her hairstyle. → Ona zamierza zmienić fryzurę. (Decyzja wcześniej, fryzjer jeszcze nie zamówiony.)
- They’re going to start a podcast. → Zamierzają zacząć podcast. (Pomysł jest — realizacja dopiero przede nimi.)
I will help you carry these bags!
Will + bezokolicznik zastosujemy również, aby wyrazić:
- Oferty I’ll carry your bag. → Poniosę Twoją torbę.
- Prośby Will you close the window, please? → Czy zamkniesz okno, proszę?
- Groźby I’ll tell the boss if you’re late again. → Powiem szefowi, jeśli jeszcze raz się spóźnisz.
- Obietnice I won’t be late again, I promise. → Już więcej się nie spóźnię, obiecuję.
I think it will rain vs. It’s going to rain!
Zarówno will jak i going to wykorzystujemy do mówienia o przyszłości i przewidywania tego, co może się wydarzyć. Różnica polega jednak na tym, skąd bierze się nasze przewidywanie.
✔️ Will stosujemy wtedy, gdy opieramy się na intuicji, opinii lub przeczuciu — nie widzimy żadnych konkretnych oznak, że coś faktycznie się wydarzy. Po prostu tak uważamy.
- I think she will pass the exam. → Myślę, że zda egzamin.
- He will probably call tonight. → On pewnie zadzwoni dziś wieczorem.
- I think it will rain later. → Myślę, że później będzie padać.
✔️ Going to wybieramy, gdy w teraźniejszości widzimy lub słyszymy dowód, który sugeruje określony wynik w przyszłości. Może to być sytuacja, którą obserwujemy, informacja od kogoś albo dane z jakiegoś źródła — coś, co realnie wskazuje na przyszły rezultat.
-
She’s studied all week. She’s going to pass.
→ Uczyła się cały tydzień. Na pewno zda. -
He’s typing your number. He’s going to call you in a second.
→ Wpisuje mój numer. Zaraz zadzwoni. -
Look at those clouds! It’s going to rain.
→ Spójrz na te chmury! Zaraz będzie padać.
The car won’t start!

W angielskim, gdy coś odmawia współpracy, zachowuje się jakby miało własny charakterek — używamy will / won’t.
Dokładnie jak w polskim: Samochód nie chce zapalić.
Brzmi, jakby samochód po prostu podjął decyzję: „No way! Dziś nie jadę.” 😀
-
The printer won’t work.
→ Drukarka nie chce działać. -
This door won’t open.
→ Te drzwi nie chcą się otworzyć. -
My phone won’t turn on.
→ Telefon nie chce się włączyć. -
The remote won’t change the channel.
→ Pilot nie chce zmieniać kanałów. -
The computer won’t save the file.
→ Komputer nie chce zapisać pliku.
Shall I…? Shall we…? → czyli: co proponujesz?
Warto też wspomnieć o shall. Kojarzysz tę scenę z Gandalfem: „You shall not pass!” Bad news: tak już shall nie użyjemy.
Dlaczego?
Bo shall w takim znaczeniu (nakaz, zakaz, mocna deklaracja przyszłości) to język bardzo formalny lub archaiczny.
Takiego shall znajdziesz raczej w:
- aktach prawnych
- scenach fantasy lub w historycznych dramatach
- formalnych dokumentach („The tenant shall pay…”)
- tłumaczeniach Biblii czy starych tekstach
Czyli nie w small talku przy kawie ☕
A więc kiedy używamy shall normalnie?
W dzisiejszym angielskim shall pojawia się głównie w pytaniach z I oraz we:
-
Shall I…? (Czy chcesz, żebym…?) → oferta
-
Shall we…? (Może byśmy…?) → propozycja sugerująca wspólne działanie
Przykłady:
-
Shall I open the window?
→ Chcesz, żebym otworzyła okno? -
Shall we go for a coffee?
→ Idziemy na kawę?
I to tyle!
Nie powiemy: ✖️ Shall you go? ani ✖️ Shall she finish it?
To brzmi nienaturalnie dla współczesnych native speakerów.
And Bob’s your uncle!
Mam nadzieję, że zastosowanie Future Simple oraz be going to to już dla Ciebie pestka! 🙂 Jeśli chcesz jeszcze bardziej pogłębić swoją wiedzę o języku angielskim, zapraszamy Cię serdecznie na nasze zajęcia! Jeśli chcesz uczyć się 1:1 lub w parze, kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej: GENERAL ENGLISH. A aby dowiedzieć się więcej o kursach grupowych, kliknij tutaj: KURSY GRUPOWE. Jeśli masz jakieś pytania, koniecznie się z nami skontaktuj!









0 komentarzy